Een gebeurtenis op vakantie deed me ervaren hoe de kerk, ondanks goede bedoelingen en een goede organisatie, geïnteresseerden niet bereikt. Omdat we vasthouden aan onze manier van kerk zijn. Hoe kunnen we onze boodschap buiten de deur van onze kerk verkopen?
Bij aankomst bij een van de vele kastelen aan de Franse
Loire valt mijn oog op een wagentje dat crêpes verkoopt. Met jam en met
Nutella! Ik neem me voor dat het na de fietstocht er naartoe een goed idee is
om voor de bezichtiging van het kasteel eerst een crêpe te bestellen. Mét
Nutella!
Nu is het even wachten tot ik geholpen word. Niemand bemant
het uitnodigende wagentje. Dan komen er twee obers aan van het nabij gelegen
restaurant, maar zij verdwijnen in de houten keet naast het
pannenkoekenwagentje waar ze koffie, broodjes en ijs verkopen. Er zijn daar
geen klanten, dus ongeduldig als ik ben laat ik weten dat ik er ben. Het duurt
even voor de oudste ober wegloopt, langs het pannenkoeken wagentje, en zijn
jongere collega bits toeschreeuwt dat er een klant is. Tenminste, zijn mimiek
doet mij vermoeden dat hij dat zegt.
Niet geholpen
Inmiddels word ik nog steeds niet geholpen en staan er wel
klanten bij de houten keet. Die wèl worden geholpen. Ik raak wat geïrriteerd,
hoewel ik mijn vakantiestemming hieraan niet wil opofferen. Maar ik kan het
niet laten om tussen twee klanten door aan de balie in mijn beste frans te
vragen of hij mij wil roepen wanneer hij tijd voor me heeft. Het antwoord is
even kort als duidelijk. Ik moet dáár voor de houten keet in de rij gaan staan
en dán zal ik geholpen worden. Oké, enigszins knarsetandend loop ik naar de
balie en voor ik wat kan zeggen, zegt de ober, wijzend naar een ander: Deze man
was eerst!
Genoeg is genoeg. Ik heb nu al mijn buik vol van deze crêpe.
Met Nutella. Ik besluit om onverrichter zake terug te gaan naar mijn tafeltje,
waar ik thee aan het drinken was. Thee, die ik kort daarvoor bij een andere
collega aan de houten balie had besteld. Dus ik kan de werkwijze uiteindelijk
ook wel volgen, hoewel ik hem echt niet expres tegenwerkte. Daar aan de balie
bestel je en reken je af; bij het wagentje wordt je crêpe bereid. En ik ben
lastig, wordt me omstandig duidelijk gemaakt, want ik bestel niet op de juiste
manier.
Hoe gaan wij als kerk om met geïnteresseerden?
Van een afstandje zie ik het pannenkoekenwagentje en de
houten keet naast elkaar. En ik zie een beeld van de kerk.
