Posts tonen met het label Bergrede. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Bergrede. Alle posts tonen

zondag 2 maart 2014

Hoe ga ik om met alle mogelijkheden en kansen die het leven biedt? (preek 2 maart 2014)


Deze week mocht ik namens onze gemeente twee keer op kraambezoek. Heerlijk om die kleine mannetjes te zien. En wat mooi om te zien hoe de wereld voor de moeders even enkel om die kleine mensjes draait. Genoeg om voor te zorgen, naar te kijken, en naar te blijven kijken. Het kind is compleet afhankelijk en hoeft zich geen zorgen te maken. Soms voelt het zich wel verlaten, of schreeuwt het hulpeloos om eten en om troost als de eerste krampjes komen. Het kind moet leren leven met het gescheiden zijn van de moeder sinds de geboorte, en dat valt niet altijd mee.

De profeet Jesaja gebruikt dit beeld om het volk Israël gerust te stellen. Het volk zegt: 'De Heer heeft mij verlaten, mijn Heer is mij vergeten.' Maar kan een vrouw haar zuigeling vergeten of harteloos zijn tegen het kind dat zij droeg? Zelfs al zou zij het vergeten - want die situaties zijn er ook, weet God - ik vergeet jou nooit. Ik heb je in mijn handpalm gegrift.'

Er alleen voor staan 
Het volk maakt zich blijkbaar zorgen. De Heer heeft ons verlaten. Hij is ons vergeten. Misschien is dat eenzelfde gevoel als wij wel eens hebben dat het van onszelf moet komen. Dat we overal zelf voor moeten zorgen. Dat we overal zelf bij moeten nadenken. Dat we zelf alle keuzen moeten maken. Keuzen die 's ochtends al beginnen voor de klerenkast met: 'Wat zal ik vandaag eens aantrekken?'

In al die keuzen, in al die dingen waar je zelf voor moet zorgen, door de hele dag heen, kun je je behoorlijk alleen voelen. Het leven is er ook niet bepaald overzichtelijker op geworden. Er wordt steeds meer van ons gevraagd om zelf te doen. Om zelf te bepalen hoe je waar welke zorg wilt krijgen. Om zelf te bepalen hoe je werk, de opvoeding en opvang van je kinderen, je vrije tijd, je hobby's en allerlei andere verplichtingen bij elkaar moet organiseren. Hoe geloof en kerk daar ook nog een plaats in kunnen krijgen. Hoe je überhaupt verder wilt met je werk? Eventueel een opleiding wilt volgen, nieuwe mogelijkheden wilt scheppen of zoeken om aan het werk te gaan of te blijven? Er is weinig meer in het leven uitgestippeld.

maandag 10 februari 2014

Is het leven alleen maar leuk? Over de vind-ik-leuk cultuur als vlucht van de zorg voor het goede (preek 2 februari 2014)

Tekst: Sefanja 2:3, 3:9-13 en Mattheüs 5: 1-12

Luister de preek via Kerkomroep

Veel mensen vinden rust in de bergen. In de winter of in de zomer. En inderdaad, het is een magnifiek gezicht zo, als je op de top van een berg staat. Kaal, alleen met sneeuw bedekt. Of groen, en te midden van de bomen uitzicht over het dal. Het geeft mensen rust. Sommigen drukken het ook gelovig uit: daar beleef ik God, in die mooie schepping. Wat is dat met bergen, dat ze rust geven of even een gevoel dichter bij de hemel te staan?

Misschien begint het ook daarmee. Daar bovenop de berg sta je even tussen hemel en aarde in. En die rust die het geeft is misschien ook even het overzicht over alles. Dat al het onbelangrijke, alle zorgen even van je afvallen, en het belangrijkste overblijft: kijk eens hoe mooi!

Op een berg geeft overzicht onderscheid
Dat op bergen alles wat helderder wordt, en overzichtelijker, is de reden dat op bergen in de bijbel zo vaak belangrijke dingen gezegd worden. Daar wordt onderscheid gemaakt. Tussen wat belangrijk is en minder belangrijk. Daar wordt ook onderscheid gemaakt tussen wat ons wel te doen staat en wat niet. Het is een plek dichter bij God, waarin je even minder verzuipt in de waan van de dag, de eigen wetten en wetmatigheden van het leven op aarde, zoals het nu eenmaal gaat, ook al gaat dat tegen je waarden en normen in. Zo is de berg de locatie geworden in de bijbel waar de tien geboden door God gegeven werden aan Mozes. En is in het Evangelie naar Mattheüs de berg een terugkerende plaats waar Jezus spreekt, waar helderheid geschapen wordt over hoe het leven eruit zou kunnen zien, als we dichter bij God zouden leven.

Of stel je jezelf centraal boven anderen?
Elke berg heeft ook een schaduwzijde. En dat is de schaduwzijde van de mens die het overzicht van de berg gebruikt voor zijn eigen overwicht. Bergen zijn ook van strategisch belang voor je eigen macht. Daar kun je over het dal uitkijken en alles in de gaten houden. De hele wereld kan aan je voeten komen te liggen, als je het slim aanpakt. Dat zou het leven pas overzichtelijk maken!