Tekst: Matteüs
21: 33-46
Beluister de preek op Kerkomroep
Als je door
sommige verre landen reist, dan vraag je je wel eens af wat voor toekomst de
mensen daar hebben. De schamele hutjes, of zelfs krotten, herbergen soms meer
mensen dan wij in onze grote huizen. Een woonkamer is tegelijkertijd de enige
slaapkamer. Privacy hebben ze daar niet. Het riool, als dat er al is, is een
open riool, dat door de hutten naar de dichtsbijzijnde rivier loopt. De kleren
die mensen aanhebben, hadden wij allang weggegooid. Het lijkt een totaal andere
wereld te zijn. Maar tegelijkertijd word je verrast door toch ineens ergens een
televisie te zien. Of hangt er in een schamel ingerichte woning ineens een
poster van een Westerse topvoetballer. De ene wereld is klein geworden. Maar de
leefomstandigheden van deze mensen staan ver van ons af. Omstandigheden waarin
het moeilijk lijkt iets op te kunnen bouwen. Waar kinderen al blij zijn met een
pen, ongeacht of ze naar school kunnen of niet. En waar veiligheid een luxe is.
En dat terwijl
er maar één wereld is. Maar er is een wereld van verschil tussen hoe wij kunnen
leven in die wereld en hoe anderen ver weg kunnen leven. Ook de kinderen in
India, die door onze kerken gesteund worden met donaties voor de bouw van een
kindertehuis.
Wat voor wereld krijgen we cadeau?
Jezus stelt de
wereld en alle mogelijkheden die we daarin hebben voor als een wijngaard.
Vruchtbaar land met planten die mooie en lekkere vruchten kunnen voortbrengen.
Wat is dat voor wijngaard?
