Beluister de preek via Kerkomroep
Jezus bidt in de
Hof van Getsemané. Hij voelt zich dodelijk bedroefd, zegt hij. Wat lijkt de
feeststemming van zijn intocht in Jeruzalem lang geleden. Dit jaar is het ook
lang geleden dat we dat verhaal lazen. We begonnen er de veertig dagen van
voorbereiding op Pasen mee. Daarna gebeurt er nog zoveel, voordat het Pasen is,
dat we daar maar eens de tijd voor namen. En dan voelt het in de Hof van
Getsemané weken, maanden geleden dat Jezus zo feestelijk onthaald werd in
Jeruzalem.
De
palmpasenstokken, waar de kinderen op Palmzondag mee de kerk in komen, voelen nog meer
dan andere jaren als versierde kruisen. In de vreugde van het onthaal in
Jeruzalem zitten al voortekenen waar het heen zal gaan. Het zijn niet zomaar
palmtakken die de kinderen de kerk in dragen. Het zijn versierde kruisen.
Tijdens de intocht zingt het volk: Hosanna. En niet veel later: Kruisig Hem!'
Wie kiest voor het lijden?
Zo doemt
Jeruzalem vandaag ineens anders op. Het lijkt wel een omsingelde vesting, waar
Jezus wel uit kan maar niet uit gaat. Hij zit in zijn missie gevangen. Vrijwillig,
maar niet uit vrije wil. Wie kiest hiervoor? Een stad in te gaan, die zijn
leven kan bedreigen? En toch kiest hij ervoor, doelbewust. Maar niet zonder
angst, en zonder bedroefdheid.
Het beeld wordt
voor mij dit jaar getekend met beelden uit de Syrische stad Homs, waar pater
Frans van der Lugt deze week is vermoord.
