Waar kan je met je gevoel van onmacht naar toe bij het zien van zoveel lijden en geweld?

Vanuit de Raad van Kerken zijn we bezig om te kijken hoe we samen zouden kunnen bidden voor de vrede, in deze gewelddadige en bedreigende tijd. Een eerste verslag van de voorbereidingen. Doe je mee?

Wat gebeurt er allemaal? Deze zomer komen er zoveel verschrikkelijke beelden op ons af. Mensen op de vlucht door droge bergen en woestijnen. Complete steden in puin. Mensen, zelfs kinderen, als beesten afgeslacht.

Wat gebeurt er allemaal? En waarom gebeurt er niets of gaat het allemaal zo traag? Waarom steunen mensen zelfs in het Westen het geweld? Hoe moet er ingegrepen worden? Wat is goed, wat is kwaad? Grote vragen, weinig antwoorden. Ze uiten een groot gevoel van machteloosheid, soms zelfs wanhoop.

We voelen ons verbonden met mensen die bedreigd worden en vragen ons af hoeveel geweld een mens kan verdragen. Hoeveel geweld nog gerechtvaardigd is, en hoe je daarop moet antwoorden? Wanneer komt de vrede?

We voelen ons verbonden met christenen op de vlucht. Ze zijn getekend, letterlijk. Op hun huizen in Irak was de Arabische letter N geschreven. De eerste letter van het woord voor Christen. Overal ter wereld dragen mensen die letter op hun profielfoto of een T-shirt. Ook wij zijn christen! Tegelijkertijd is het een verbondenheid met alle Arabisch sprekende mensen, ook moslims, die de vrede nastreven. Die gewoon willen leven, met anderen.

Samen kunnen we één front vormen. Van gebed. Want daar kan je met je gevoel van onmacht naartoe. Naar God. Samen kunnen we onze gevoelens van onmacht en wanhoop verwoorden voor God en elkaar. Elkaar steunen, troost zoeken en om kracht bidden voor allen die lijden en al gestorven zijn.

Vanuit de Raad van Kerken Waalwijk zoeken we naar mogelijkheden om met elkaar te bidden. Ook in samenwerking met kerken en christelijke groepen die geen lid zijn van de Raad van Kerken. Eerste contacten zijn hierover gelegd. Verschillende kerken en groepen hebben hun medewerking reeds toegezegd of overwegen dit. Zo werken we ook samen met de Facebook-community 'Pray4Peace' die vanuit Sprang-Capelle is opgericht en die in 24 uur al bijna 50 likes opleverde. Ik ben daar inmiddels medebeheerder van geworden.

Samen bidden en contact houden met moslims

We zoeken naar een moment en plaats waarop we zouden kunnen bidden met elkaar. Op korte termijn, nadat we met elkaar hier een goede vorm voor gevonden hebben. Wil je ook meewerken, of heb je ideeën, meld je! Van harte welkom!

Ook zoeken we vanuit de Raad van Kerken Waalwijk contact met de moskeeën om met hen in gesprek te gaan en de handen ineen te slaan tegen bewegingen en beweringen die groepen mensen uit elkaar drijven. De eerste contacten zijn hiervoor gelegd en vragen door de zomervakantie nog wat tijd.

Zo willen we in gelovige verbondenheid met christenen en alle mensen van goede wil, de handen vouwen en ineenslaan, voor de vrede:

God Die Vrede bent

We zien op hoeveel plaatsen in Uw wereld geweld, haat en oorlog mensen uiteen drijven. We bidden voor allen die daardoor getroffen worden. Wees hen nabij en zegen wat gedaan wordt om vrede te stichten.

Raak harten van mensen die met geweld anderen verdrukken en breng hen tot bezinning. Laat allen die in vrede leven zich inzetten om anderen daarin te laten delen.

Bovenal bidden wij dat Uw Rijk van vrede komen zal. Dan zal geen volk nog het zwaard trekken tegen een ander volk en geen mens zal meer weten wat oorlog is. Zo bidden wij in de Naam van Jezus Christus, Die onze Vrede is.

Amen  

(bron: Kerkinactie)

ds. Otto Grevink,
voorzitter Raad van Kerken Waalwijk,
ottogrevink@gmail.com

Het wordt niet zomaar Pasen - inleiding op de Stille Week

Na Palmpasen duurt het nog een weekje. En dan is het Pasen. Nog zeven nachtjes slapen. En dan is het zover. Niets om je zorgen over te maken. 'Morgen' zal het Pasen zijn.

En toch, dat wil nog niet zeggen dat het Pasen wordt voor mij. Dat ik er klaar voor ben. Dat ik het voel. Het gaat allemaal zo snel. En zeker met dit weer heb ik helemaal geen paasgevoel. En door de drukte ben ik ook niet echt aan de stilte in mijn hart toegekomen. Veel ruis, veel drukte, veel waan van de dag. Ik ben er een als zovelen. En ook voor jou wordt het Pasen. Ben je er klaar voor? Of komt het ook wat snel?

Maar ook als je stil kunt staan bij de tijd is het niet zomaar Pasen. Het zijn niet twee zondagen die elkaar opvolgen. Er gebeurt iets er tussenin. En zonder dat hebben die twee zondagen, Palmpasen en Pasen, geen verbinding. Palmpasen was het feest met een rouwrandje. Versierde kruisen. 'Heden Hosanna, morgen Kruisigt Hem.' Jezus wordt enthousiast binnengehaald maar zal in de loop van de week worden verraden, uitgeleverd, veroordeeld en gekruisigd. Ja, ik weet het, Hij staat op. Maar dat gebeurt niet zomaar. Natuurlijk wordt het 'gewoon' Pasen, maar als je echt de vreugde wilt voelen met Pasen, moet je ook gevoeld hebben wat er gebeurd is. Anders is er slechts een vlakke lijn van Palmpasen met zijn vreugde en Pasen met zijn vreugde. Dan leef je op een hoogvlakte. Juist de diepte die we met Jezus deze week doormaken, maakt het Paasfeest vreugdevoller en intenser. Ook omdat Jezus' diepte onze eigen diepte is: onze eigen gebrokenheid, onze eigen schuld, de breuken in ons leven, het verlies dat wij leden enz.

Er zijn talloze manieren bij die diepte stil te staan. Kerken bieden talloze vieringen en stiltemomenten. Maar er zijn ook talloze boekjes en tv programma's, films. Een open uitnodiging wil ik hier doen om eens stil te staan op een of meerdere momenten bij deze week. Bij de diepte van het verhaal, bij de diepte van het leven, bij de diepte van je hart. Hieronder staan wat suggesties.

Nieuw, voor het tweede jaar, is voor mij het vieren hier in Waalwijk van de paaswake. Want dat ontbrak nog in de lijn van Palmzondag naar Pasen. Een verbinding tussen Goede Vrijdag en Pasen. Jezus sterft, maar met Pasen is Hij er ineens weer. Niet dus. Stille Zaterdag is geen dag waarop niets gebeurt. Stille Zaterdag is een dag van waken bij wat de geloofsbelijdenis vertelt dat Jezus is 'nedergedaald ter helle'. Oude woorden, een oude geloofsvoorstelling misschien, maar dan toch: er is zoveel hels in de wereld. Daarmee is God aan het breken tijdens Stille Zaterdag. We waken, en dan breekt het Licht door in de duisternis: Hij is opgestaan! En als het dan Licht is op Paasmorgen, dan weten we vol vreugde: deze week is niet voor niets geweest. Het is niet bij de diepte, bij de dood gebleven. God heeft ons gezien, heeft ons gehoord, heeft onder ons geleefd. En Hij is gestorven én opgestaan. Het één kan niet zonder het ander. Diepte en hoogte komen samen en zo kan de Opstanding ons leven ook veranderen.

Ga je mee op weg? Op je eigen plaats, thuis of in je eigen kerk, of tijdens onderstaande momenten? Welkom! Een inspirerende bemoedigende en gezegende Stille Week gewenst!

Als bemoediging wil ik graag een uitspraak van Jezus meegeven die ik in het boekje dat hieronder genoemd staat tegenkwam en zo anders ineens binnenkwam: ook voor deze dagen geldt Jezus' uitspraak: 'Ik ben met jullie alle dagen.'

Maandag tot en met zaterdag: meditatieuur in de Antonsiuskerk, De Genestetstraat, Waalwijk, met Madeleine Schreurs-Fortanier en diaken Anton van Diessen, elk dag om 9.00u, naar aanleiding van het boekje 'Goede stille week. Voor elke dag een meditatie', ook aldaar te koop.
Van dit boekje verstuur ik elke dag de haiku op twitter (@ottogrevink) met hashtag #stillehaiku

Maandag: oecumenische vesper in de Antoniuskerk, De Genestetstraat, Waalwijk, met dhr. Hans Rigters en diaken Anton van Diessen, 19.00u

Woensdag: Paasviering van de Juliana van Stolbergschool; open voor gemeenteleden. 19.00u in de Ambrosiuskerk

Donderdag: eredienst waarin we het Laatste Avondmaal gedenken en de Maaltijd van de Heer vieren, Ambrosiuskerk, Ambrosiusweg 25, Waalwijk, 19.30u met ds. Otto Grevink

Donderdag: Live-uitzending van The Passion in Den Haag, 20.25u, Nederland 1. Het lijdensverhaal van Jezus vertolkt in moderne muziek door een keur van bekende Nederlandse artiesten.

Vrijdag: eredienst waarin we stilstaan bij het lijdensverhaal van Christus met muziek, stilte, kaarslicht en beelden, Ambrosiuskerk, Ambrosiusweg 25, Waalwijk, 19.30u met ds. Otto Grevink

Vrijdag: Film Des Hommes et des Dieux, 22.55u, Nederland 2

Zaterdag: paaswake waarin we waken bij het graf van Jezus, en stilstaan bij de zorg van God over Zijn Schepping en Zijn mensen, en het Licht zien doorbreken in de duisternis. We vieren de Maaltijd van de Heer, die Hij ons opdroeg om te doen 'om Hem te gedenken'. Ambrosiuskerk, Ambrosiusweg 25, Waalwijk, 21.00u met ds. Otto Grevink

Zondag: feestelijke paasmorgendienst waarin we de Opstanding van Jezus vieren: de dood heeft niet het laatste woord!  Ambrosiuskerk, Ambrosiusweg 25, Waalwijk, 10.00u met ds. Otto Grevink

Zondag: Pasen met de Zandtovenaar, 16.55u op Zapp (Nederland 3)

Energie voor vrede - overweging in de vredesweek 2012

Dit jaar is het thema van de Vredesweek Energie voor vrede. Dit jaar wordt onze aandacht gevraagd voor hoe grondstoffen grond kunnen zijn tot conflicten. En we willen nadenken over hoe deze juist bron van vrede kunnen zijn.

We weten allemaal hoe belangrijk het is dat mensen voldoende te eten en te drinken hebben. Dat zijn de grondstoffen die we nodig hebben om te leven. Zonder voldoende voedsel en drinkwater kun je erop wachten dat er conflicten uitbreken vanwege schaarste.

Maar overvloed kan eveneens een bron tot conflict zijn, namelijk als de overvloed op de ene plaats gewild is op een andere plaats waar er schaarste is. Dan wordt de overvloed op de ene plek een heel waardevol bezit. Ook daar kun je wachten op conflicten tussen mensen die de macht willen krijgen over dat waardevolle bezit.

De overeenkomst tussen deze twee voorbeelden van schaarste en overvloed is dus dat mensen strijden om dat wat heel veel waard is en gewild is in de wereld.

We focussen ons vanavond op grondstoffen die veel waard zijn in de wereld, waar veel vraag naar is in de wereld, maar die een bron tot conflict zijn op de plek waar deze stoffen in de grond zitten. Aan welke kant staan wij in dit verhaal? Wij staan aan de vragende kant. Wij hebben die grondstoffen nodig voor de producten die wij willen kopen en de levenswijze die wij erop na willen houden.

Het bekendste voorbeeld is natuurlijk olie, dat slechts op bepaalde plekken in de wereld te vinden is, maar overal in de wereld nodig is om economie en ons in beweging te houden. En dan gaat het ons nu niet om de vraag of de grootmachten van deze wereld ingrijpen in bepaalde gebieden omdat ze ook belang hebben bij de olie die er wordt gewonnen. Het gaat ons erom dat intern in deze gebieden de aanwezigheid van olie bron kan zijn tot conflict tussen mensen. En dat geldt niet alleen voor olie. Dat geldt ook voor bepaalde metalen die nodig zijn voor de accu’s van onze mobieltjes en van de nieuwe elektrische auto’s. En het geldt voor steenkool, dat gebruikt wordt voor de opwekking van onze elektriciteit. En vergeet ook de edelmetalen niet als goud. Of edelstenen als diamanten, waarvan de mijnen plaatsen van conflicten zijn.

Dat deze conflicten uitbreken is toch eigenlijk vreselijk zonde. En dan doel ik nog niet eens op het kwaad op zich, maar op het feit dat deze grondstoffen toch eigenlijk gratis rijkdommen zijn, bodemschatten worden ze terecht genoemd, waarmee landen zich juist zouden kunnen ontwikkelen. Dankzij die bodemschatten zouden landen zich zo kunnen ontwikkelen dat kinderen naar school zouden kunnen gaan en mensen de mogelijkheid zouden kunnen krijgen  om zich te ontplooien. Het is toch eeuwig zonde dat behalve schaarste, ook overvloed, dat behalve armoede, ook rijkdom, bron tot conflict is. Het is toch zonde dat van de opbrengsten van deze grondstoffen in conflictgebieden in plaats van eten, kleding, onderwijs en gezondheidszorg, wapens worden gekocht om de grondstoffen te verdedigen of nog meer te bemachtigen?

Gaan wij helemaal aan deze schuld voorbij? Niet helemaal. Hoezeer wij ook weinig aandeel hebben in de keuzen die de krijgsheren en de multinationals maken, doordat we mee profiteren van de grondstoffen worden we wel medeplichtig. Dat is heel moeilijk, want probeer er maar eens wat aan te doen. Je kunt een bank kiezen die niet investeert in conflictgebieden, overstappen op groene stroom in plaats van stroom uit kolen, maar daar houdt het wel zo’n beetje mee op? En, los van het milieuaspect, zit het hem niet in de grondstoffen zelf, maar in het systeem eromheen, of de chaos die door conflicten wordt gecreëerd.

Maar we kunnen ons wel ervan bewust worden en langzaam het tij keren, waar we mensen die er wel wat aan kunnen doen kunnen bewegen om hun energie in vrede te steken, en niet hun winst uit conflicten te halen. Daarom is het vredeswerk ook zinnig om te steunen. We kunnen en hoeven het niet alleen te doen. Laten we ons ervoor inzetten dat we wijs omgaan met onze rijkdommen, en dat het ten goede komt aan mensen.

Het boek Job is op zoek naar die wijsheid. Job ziet de mens zoeken naar bodemschatten, naar rijkdom. Maar, zegt hij: waar is de wijsheid te vinden? Waar moet je die zoeken? Wijsheid staat, als ik het heel kort zeg, voor de geestkracht van God. Vrouwe wijsheid, een vrouwelijk beeld, is het beeld voor de Geest van God, die in het Oude Testament ook vrouwelijk is. Zonder de wijsheid, zonder de Geest is er niets. Het is de Geest die over de oervloed zweefde. Die maakte de wereld zinvol. Die maakte dat de wereld meer was dan een hoop materie. De Geest schiep er orde in. En zo kreeg alles een zin, een doel. Daarom geloven we dat het leven niet te vinden is in grondstoffen op zich, want we zien hoeveel conflicten erdoor kunnen ontstaan. Er is wijsheid voor nodig om ze goed te benutten. En dán, en alleen dán, kunnen mensen er werkelijk een goed leven door krijgen.

En die wijsheid, die is bij God te vinden. En daarom zijn we dus ook hier. We worden er vandaag weer aan herinnerd dat je geen goed leven vindt door enkel te denken hoe je zoveel mogelijk winst uit bodemschatten kunt halen. Economische groei moet niet betekenen dat de aarde, en dus ook de schepping wordt uitgeput. Onze energie en onze geestelijk groei moeten we halen ontzag voor God, vertelt Job. Dat is wijsheid. Het kwaad mijden – dat is inzicht. Korte termijn winst weegt niet op tegen het verlies van zoveel meer langduriger geestelijke winst als we goed omgaan met de bodemschatten die we gratis krijgen.

Die langduriger geestelijke winst kunnen we behalen door ontzag voor de Heer en het kwaad te mijden, zegt Job. Jakobus maakt dat heel concreet door te zeggen: minacht elkaar niet op basis van armoede. Kijk dus niet naar een ander met een blik van wat er bij hem te halen valt. Nee, heb uw naaste lief als uzelf. Dat is het Koninklijke gebod, zegt Jakobus. Als een mens dus wijsheid zoekt en vindt bij God, dan moet ons dat actief maken. We moeten laten zien wat de wijsheid inhoudt. Jakobus zegt: zonder daden is geloof zinloos. Geloven dat het beter zou zijn als we anders met grondstoffen om zouden gaan, maar ja, we kunnen er niets aan doen, dus laat anderen maar goed doen, en wij leven gewoon door; dat is geen geloof zegt Jakobus. Als iemand zegt: ‘De een gelooft, de ander doet’, dan antwoordt Jakobus: Laat mij maar eens zien hoe je kunt geloven zonder daden. En: Wilt u het bewijs dat geloof zonder daden nutteloos is? Werd het onze voorvader Abraham niet als een rechtvaardige daad toegerekend dat hij zijn zoon Isaak op het altaar wilde offeren? U ziet hoe geloof en handelen met elkaar hand in hand gaan, en hoe het geloof vervolmaakt wordt met daden.

Het gaat hier niet om de moeilijk te verkroppen vraag van God aan Abraham zijn zoon te offeren. Het gaat er wel om dat God Abraham rechtvaardig verklaart om wat hij doet, en niet alleen omdat hij gelooft.

Voor ons betekent dat dat ons leven betekent ons bewust te worden van onze rijkdom en hoe we die gaan inzetten. Dat vraagt misschien om offers, maar het is de grondstof van ons geloof, en daarmee van ons eeuwig leven.