Het hoge woord is eruit, of de kogel is door de kerk: we hebben te maken bij de Mexicaanse griep met een variant op de gewone seizoensgriep. Er kunnen veel mensen ziek zijn, maar ernstiger of risicovoller is het virus niet. We lijken allemaal even pas op de plaats te kunnen maken. De hype rondom het virus is te zwaar aangezet. Zorgen waren weliswaar terecht, maar niet meer dan bij een normale griepgolf.
We lijken daarom ook pas op de plaats te kunnen maken voor wat betreft maatregelen rondom het Avondmaal. Waarom zouden we nu wel maatregelen treffen en bij normale griep niet? We zetten er vooralsnog op in geen extra voorzorgsmaatregelen te nemen. Wel is het verstandig als de voorganger en allen die brood aanraken hun handen van tevoren goed wassen met desinfecterende zeep - in de dienst.
Daarnaast zullen we op basis van de overwegingen en ervaringen van de afgelopen tijd een draaiboek samenstellen voor het geval er wèl sprake is van een verhoogd risico. Daarin zullen we ook matzes opnemen als alternatief voor brood dat in wijn kan worden gedoopt. Het absorbeert beter dan brood en het andere associaties dan de hostie - namelijk naar de bevrijding uit Egypte. Dan is deze hype nog ergens goed voor geweest; en kunnen we nu overgaan tot de orde van de dag. En dat is ook: de zieken bijstaan.
Posts tonen met het label mexicaanse griep avondmaal. Alle posts tonen
Posts tonen met het label mexicaanse griep avondmaal. Alle posts tonen
zaterdag 8 augustus 2009
vrijdag 7 augustus 2009
Avondmaal en Mexicaanse griep - 5
Ik stoor mij aan de berichtgeving over de richtlijnen van de Protestantse Kerk in Nederland inzake de Mexicaanse griep. Zie IKON Kerknieuws en Trouw, dat het artikel aankondigt met 'Het gevaar van de Avondmaalsbeker'. Iedereen blijft gefocusd op die bekertjes; wat een slechte samenvatting. De handreiking van de Protestantse Kerk in Nederland is helder: we hebben met een griep te maken, die qua gevolgen gelijk is aan een normale seizoensgriep (bron: RIVM). Maar als je dan op hygiène wil letten, dan kun je denken aan brood dopen in de wijn, aparte bekertjes, deurknoppen etc.
Laten we alsjeblieft helder blijven denken. Het betekent namelijk dat we ons weliswaar niet aanstellen, maar ons wel erg druk maken om een gevaar dat er altijd al was in het griepseizoen. Dat maakt de gevolgen van onze maatregelen nu groter: dat betekent namelijk dat we niet meer terug kunnen. Waarom nu wel, en volgend jaar bij een andere griepgolf niet?? Het is goed om na te denken over de hygiène, maar laten we niet doorslaan in paniekerige berichtgeving, alsof er iets heel dramatisch aan de hand is, dat drastische maatregelen vergt.
We blijven nadenken over een gewijzigde vorm van Avondmaal, maar wel met gezond boerenverstand; geen maatregelen enkel voor de bühne, en misschien wel maatregelen voor de lange termijn, juist voor de geloofwaardigheid dat we nu niet met de hype meevliegen, maar omdat het sowieso zinnig is over hygiène na te denken, en vooral daarna weer snel over te gaan tot de orde van de dag.
Laten we alsjeblieft helder blijven denken. Het betekent namelijk dat we ons weliswaar niet aanstellen, maar ons wel erg druk maken om een gevaar dat er altijd al was in het griepseizoen. Dat maakt de gevolgen van onze maatregelen nu groter: dat betekent namelijk dat we niet meer terug kunnen. Waarom nu wel, en volgend jaar bij een andere griepgolf niet?? Het is goed om na te denken over de hygiène, maar laten we niet doorslaan in paniekerige berichtgeving, alsof er iets heel dramatisch aan de hand is, dat drastische maatregelen vergt.
We blijven nadenken over een gewijzigde vorm van Avondmaal, maar wel met gezond boerenverstand; geen maatregelen enkel voor de bühne, en misschien wel maatregelen voor de lange termijn, juist voor de geloofwaardigheid dat we nu niet met de hype meevliegen, maar omdat het sowieso zinnig is over hygiène na te denken, en vooral daarna weer snel over te gaan tot de orde van de dag.
dinsdag 4 augustus 2009
Avondmaal en Mexicaanse griep - 4
De Protestantse Kerk in Nederland denkt mee in hoe om te gaan met de dreiging van Mexicaanse griep.
Teneur van het stuk: geen extra risico vergeleken bij andere griepepidemieën, maar wel enkele richtlijnen rondom bezoekwerk en Avondmaal, omdat kerkleden door de berichtgeving ongerust worden en vragen stellen.
Teneur van het stuk: geen extra risico vergeleken bij andere griepepidemieën, maar wel enkele richtlijnen rondom bezoekwerk en Avondmaal, omdat kerkleden door de berichtgeving ongerust worden en vragen stellen.
zondag 2 augustus 2009
Avondmaal en Mexicaanse griep - 3
Vanmorgen avondmaal gevierd in Waalre. Fijne viering met elkaar. Met elkaar de moeite en schok gedeeld van het overlijden van Daan Hoekstra, oud-ouderling, lid van de cantorij, maar bovenal een beminnelijk en positief mens. Lang ziek geweest, maar altijd positief. Ik ben gevraagd bij afwezigheid van de predikanten de uitvaartdienst te leiden. Dat doe ik van harte.
Viering van het Avondmaal is goed bevallen. Iedereen deed gewoon mee, al stond één iemand erop brood van de schaal te pakken - heb verzuimd te vragen achteraf waarom; maar op dat moment kun je niet anders dan toestaan. De diaken die ook brood uitreikte had natuurlijk ook zijn handen moeten wassen... Ik ben erachter gekomen al doende dat brood dat in wijn wordt gedoopt drupt. Dat is niet handig op de betonnen grindondergrond in onze kerk. Toch hosties dan maar? We denken voort.
Maar blijft staan: waarom is dit nu nodig? En niet bij alle andere griepuitbraken van het verleden, of in verband met Q-koorts (veel gevaarlijker en veel minder in het nieuws)? Naar het zich laat aanzien blijft het vooralsnog een gewoon influenzavirus. Moeten we daarvoor alles op zijn kop zetten? Niet om het niet serieus te nemen, maar waarom namen we griepvirussen niet eerder zo serieus? Is het dan wel nodig, of steken we elkaar aan met angst?
In ieder geval hebben we vastgesteld dat we bij invoering van een aangepaste viering ook een einddatum op korte termijn moeten aangeven, maximaal een half jaar - anders kun je niet meer terug. En waarom zouden we dat niet willen? Of blijven we het zo vieren; en wat is dan de meerwaarde daarvan, en wat verliezen we ermee?
Viering van het Avondmaal is goed bevallen. Iedereen deed gewoon mee, al stond één iemand erop brood van de schaal te pakken - heb verzuimd te vragen achteraf waarom; maar op dat moment kun je niet anders dan toestaan. De diaken die ook brood uitreikte had natuurlijk ook zijn handen moeten wassen... Ik ben erachter gekomen al doende dat brood dat in wijn wordt gedoopt drupt. Dat is niet handig op de betonnen grindondergrond in onze kerk. Toch hosties dan maar? We denken voort.
Maar blijft staan: waarom is dit nu nodig? En niet bij alle andere griepuitbraken van het verleden, of in verband met Q-koorts (veel gevaarlijker en veel minder in het nieuws)? Naar het zich laat aanzien blijft het vooralsnog een gewoon influenzavirus. Moeten we daarvoor alles op zijn kop zetten? Niet om het niet serieus te nemen, maar waarom namen we griepvirussen niet eerder zo serieus? Is het dan wel nodig, of steken we elkaar aan met angst?
In ieder geval hebben we vastgesteld dat we bij invoering van een aangepaste viering ook een einddatum op korte termijn moeten aangeven, maximaal een half jaar - anders kun je niet meer terug. En waarom zouden we dat niet willen? Of blijven we het zo vieren; en wat is dan de meerwaarde daarvan, en wat verliezen we ermee?
zaterdag 1 augustus 2009
Avondmaal en Mexicaanse griep - 2
Heb gemeente gebeld. Wil graag mijn handen wassen voor ik het brood breek. Kom er al nadenkend achter dat ik eigenlijk de voornaamste bron van besmetting zou kunnen zijn omdat ik het brood aanreik aan iedereen. Ik krijg een flesje desinfecterende zeep, waarvoor je geen water nodig hebt, dat in iedere drogist te krijgen is.
vrijdag 31 juli 2009
Avondmaal en Mexicaanse griep
Zondag voorgaan in Waalre. Lezing: wonderbare broodvermenigvuldiging of het wonder van de broden uit Marcus 6. We vieren ook Avondmaal.
De gemeente heeft besloten vanwege de dreiging van Mexicaanse griep het Avondmaal anders te vieren, gealarmeerd door een bericht van de GGD Amsterdam. Gemeenteleden krijgen een groter reepje brood van ca. 4cm aangereikt dat ze daarna dopen in een schaal of kelk met wijn. Ik ga het meemaken, en neem mijn ouderling erediensten mee om het te evalueren met het oog op mijn eigen gemeente.
Natuurlijk is belangrijk: hoe delen we veilig brood en wijn met elkaar en niet het Mexicaanse griepvirus? Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik hiermee in mijn maag zit. Ik betwijfel de redelijkheid van deze berichten en maatregelen en vraag me af hoe bang we elkaar hiermee juist maken en elkaar dus eigenlijk gaan mijden.
Als zoon van een arts neem ik hygiëne zeer serieus, maar dan moet het wel zinnig zijn. Navraag bij mensen die het kunnen weten leert dat het veel risicovoller is elkaar handen te geven dan met elkaar uit één beker te drinken. Overigens: hoe hygiënisch zijn we hierin tot nu toe geweest? Een beker afdoen met een papieren servetje en een slagje draaien is toch ook meer – vergeef me het beeld – een doekje voor het bloeden?
Mensen zijn, heel begrijpelijk, gefocust op de avondmaalsbeker, terwijl het risico veeleer zit in het contact met de handen en dus het dopen van brood met de handen in de wijn. Daarom zijn de broodreepjes langer in Waalre, waardoor het tot nog toen na twee keer niet is gebeurd dat iemand met zijn vingers in de wijn zat, maar zit het gevaar er niet in dat je met het bestrijden van een kleiner risico een groter risico inbrengt, vraag ik mezelf af?
Dat betekent dat als we echt iets zinnigs willen doen we beter allemaal onze handen kunnen wassen aan het begin van de dienst, als we echt iets willen doen. In ieder geval zal ik bij een uitbraak van het virus geen handen meer geven aan het eind van de dienst, niet om mijzelf, maar om alle mensen waar ik in de week erna op (zieken)bezoek ga. Dat lijkt me veel zinniger. En dan nog: moeten we dan ook deurknoppen gaan ontsmetten etc.etc. Hoe ver ga je? Je gaat toch ook naar de supermarkt en houdt daar het winkelwagentje vast en pakt spullen die door anderen in de schappen zijn gezet?
Gewoon onze handen goed blijven wassen en verder doorgaan met leven; wat meer kunnen we doen? We hebben het wel bij het Avondmaal over een maaltijd, over gemeenschap, communie. Daarom zijn aparte kleine bekertjes voor iedereen voor mij ook moeilijk. Is de essentie van het Avondmaal niet dat we niet vies van elkaar zijn…?
We zullen er niet aan ontkomen maatregelen te nemen, en dat is ook nodig gezien de ernst van de verwachte uitbraak. Maar we moeten ons daarbij realiseren dat we hierin meer naar gevoel dan naar rede handelen, en dus niet moeten doorslaan en daarmee de gemeenschap van mensen onder druk zetten. Ik ben benieuwd hoe de viering zondag mij bevalt.
De gemeente heeft besloten vanwege de dreiging van Mexicaanse griep het Avondmaal anders te vieren, gealarmeerd door een bericht van de GGD Amsterdam. Gemeenteleden krijgen een groter reepje brood van ca. 4cm aangereikt dat ze daarna dopen in een schaal of kelk met wijn. Ik ga het meemaken, en neem mijn ouderling erediensten mee om het te evalueren met het oog op mijn eigen gemeente.
Natuurlijk is belangrijk: hoe delen we veilig brood en wijn met elkaar en niet het Mexicaanse griepvirus? Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik hiermee in mijn maag zit. Ik betwijfel de redelijkheid van deze berichten en maatregelen en vraag me af hoe bang we elkaar hiermee juist maken en elkaar dus eigenlijk gaan mijden.
Als zoon van een arts neem ik hygiëne zeer serieus, maar dan moet het wel zinnig zijn. Navraag bij mensen die het kunnen weten leert dat het veel risicovoller is elkaar handen te geven dan met elkaar uit één beker te drinken. Overigens: hoe hygiënisch zijn we hierin tot nu toe geweest? Een beker afdoen met een papieren servetje en een slagje draaien is toch ook meer – vergeef me het beeld – een doekje voor het bloeden?
Mensen zijn, heel begrijpelijk, gefocust op de avondmaalsbeker, terwijl het risico veeleer zit in het contact met de handen en dus het dopen van brood met de handen in de wijn. Daarom zijn de broodreepjes langer in Waalre, waardoor het tot nog toen na twee keer niet is gebeurd dat iemand met zijn vingers in de wijn zat, maar zit het gevaar er niet in dat je met het bestrijden van een kleiner risico een groter risico inbrengt, vraag ik mezelf af?
Dat betekent dat als we echt iets zinnigs willen doen we beter allemaal onze handen kunnen wassen aan het begin van de dienst, als we echt iets willen doen. In ieder geval zal ik bij een uitbraak van het virus geen handen meer geven aan het eind van de dienst, niet om mijzelf, maar om alle mensen waar ik in de week erna op (zieken)bezoek ga. Dat lijkt me veel zinniger. En dan nog: moeten we dan ook deurknoppen gaan ontsmetten etc.etc. Hoe ver ga je? Je gaat toch ook naar de supermarkt en houdt daar het winkelwagentje vast en pakt spullen die door anderen in de schappen zijn gezet?
Gewoon onze handen goed blijven wassen en verder doorgaan met leven; wat meer kunnen we doen? We hebben het wel bij het Avondmaal over een maaltijd, over gemeenschap, communie. Daarom zijn aparte kleine bekertjes voor iedereen voor mij ook moeilijk. Is de essentie van het Avondmaal niet dat we niet vies van elkaar zijn…?
We zullen er niet aan ontkomen maatregelen te nemen, en dat is ook nodig gezien de ernst van de verwachte uitbraak. Maar we moeten ons daarbij realiseren dat we hierin meer naar gevoel dan naar rede handelen, en dus niet moeten doorslaan en daarmee de gemeenschap van mensen onder druk zetten. Ik ben benieuwd hoe de viering zondag mij bevalt.
Abonneren op:
Posts (Atom)