Beluister de preek op Kerkomroep
Het lijkt wel
erg vroeg dit jaar om het verhaal van de intocht in Jeruzalem te lezen. In
andere jaren is dit het verhaal van de zondag voor Pasen, Palmpasen. En dan
komen de kinderen met hun palmpasenstokken de kerk in. Versierde kruisen als
opmaat voor de Stille Week. Maar zover is het nu nog lang niet. We zijn nog
maar net begonnen aan de voorbereidingstijd van 40 dagen voor Pasen. Langzaam
maar zeker leven we toe naar het diepte- en het hoogtepunt van het verhaal over
Jezus. Zijn dood aan het kruis en zijn opstanding uit de dood. Ook zover is het
nog lang niet, maar we nemen dit jaar wel wat meer tijd voor de weg daar
naartoe. De volle veertig dagen. Er gebeurt in het bijbelverhaal over Jezus zoveel
na de intocht in Jeruzalem en voordat de finale begint, dat we het verhaal van
Mattheüs wat uit elkaar trekken. En dus beginnen we vandaag met het verhaal van
de intocht in Jeruzalem. Het is ook veel aannemelijker dat in de tijd gesproken
de intocht veel eerder plaatsvond dan een week voor Pasen. Daar zeggen de
evangelisten niets over. Sterker nog, ook zij besteden nog vele hoofdstukken
aan wat er daarna gebeurt. Dus als we dit verhaal even losweken van de Stille
Week, dan krijgen we de kans het verhaal voor zichzelf te laten spreken, zonder
dat het meteen een opmaat is naar de dramatische finale van de Stille Week.
Wat voor feest vieren de mensen in Jeruzalem tijdens de intocht?
En als we dan
het verhaal losweken van de Stille Week voor Pasen, dan komen we voor de vraag
te staan in welk feestgedruis Jezus dan eigenlijk terecht komt. Mensen zingen
uit een psalm: 'Gezegend Hij die komt in de naam van de Heer. Hosanna in de
hemel!' Dat suggereert dat er mogelijk al een feest aan de gang was. En dat zit
volgens mij ook in het hoofd van velen; dat mensen naar Jeruzalem voor het
Paasfeest. Maar dat zou wat erg vroeg zijn. En de evangelisten zeggen daar ook
niets over. Sterker nog, ze hebben eerst nog heel veel te vertellen. Het is
niet onmogelijk dat hier in Jeruzalem het Loofhuttenfeest aan de gang is. Een
feest dat inderdaad een maand of zeven eerder plaatsvindt. Een feest dat van
oorsprong een landbouwfeest is en gehouden wordt op het moment dat de
veldvruchten geoogst worden: druiven en zo. Het feest is in het teken komen te
staan van de herinnering aan de veertig jaren dat het volk Israël na de
uittocht uit Egypte door de woestijn zwierven en in hutten woonden. Het wonen
in loofhutten tijdens dit feest herinnert daaraan. Maar meer nog worden volgens
sommige bijbelgedeelten takken van klimop, groenen takken en palmtakken
gebruikt voor een vrolijke processie. Een processie, een optocht, die nu doet
denken aan waar Jezus in terecht komt bij zijn intocht. In de tijd van Jezus
ging men voor dit Loofhuttenfeest ook naar de tempel in Jeruzalem. Allemaal
puzzelstukjes die niet automatisch in elkaar passen, maar helemaal onmogelijk
is het ook niet.
Waar verlangen de mensen naar?
Wat hebben we
daaraan als we het verhaal van de intocht in Jeruzalem van Jezus lezen? We
kunnen beter gaan begrijpen waar de menigte naar verlangt. Of misschien nog
meer: waar de evangelist Mattheüs ons, zijn hoorders, naar wil laten verlangen.
