Beluister de preek via Kerkomroep
Wat is het fijn als je in vrijheid kunt leven. We staan er
niet altijd bij stil. Het is eigenlijk ook wel heel normaal. Het is zo gewoon
geworden dat we in vrijheid kunnen leven. Daarom hebben we daar op 4 mei bij
stilgestaan. Omdat er 69 jaar geleden een einde kwam aan de Tweede
Wereldoorlog. Een tijd waarin je niet in vrijheid kon leven, maar in angst
moest leven. Omdat ons land bezet was en bezeten was van het idee dat je
bepaalde mensen zomaar hun vrijheid af mag nemen. Omdat ze anders zijn dan
anderen. Op 5 mei hebben we die vrijheid gevierd. Dankbaar mogen we zijn voor
onze vrijheid. Juist omdat dat helemaal niet zo gewoon is. Kijk maar om je
heen.
Kinderen in Nigeria durven niet naar school. Omdat de
meisjes ontvoerd kunnen worden, en verkocht. Voor twaalf dollar. Op de markt.
Kinderen in Syrië kunnen al helemaal niet naar school. Miljoenen mensen zijn
met hun kinderen op de vlucht voor het oorlogsgeweld. Of ze kunnen niet weg uit
de steden die omsingeld zijn door het leger of de rebellen. Dat hebben we hier
niet, gelukkig. Jullie kunnen gelukkig naar school, ook al vind je dat niet
altijd leuk. Maar dat is ook normaal. Het is wel fijn dat je dat zonder angst
kan doen. En dat je weet dat je met je vrienden en vriendinnen kan spelen,
dansen en van muziek genieten, en dat je straks een vak kunt gaan leren wat jij
leuk vindt. Ook al weet je misschien nog niet wat je zou willen worden. Dat is
ook niet zo belangrijk. Als je nu maar kunt zijn wie je bent.
Zorgen om onze vrijheid
Grote mensen maken zich wel een beetje zorgen. Maar daar
zijn het ook grote mensen voor. Ze maken zich niet alleen zorgen over jullie,
maar ook over de vrijheid waarin we kunnen leven. Blijft die wel?
